27/4/13

Για τον δικο μας Mr. Big..

Οι περισσότερες, αν όχι όλες μας, παρακολουθούσαμε φανατικά το Sex and the City. Πήραμε ιδέες για styling, ζηλέψαμε το lifestyle της Νέας Υόρκης, θαυμάσαμε την ειλικρινή γυναικεία φιλία, ταυτιστήκαμε με τον έρωτα της Carrie για τον Mr.Big. Stop.. Μόλις φτάσαμε στο θέμα μας.
Ένας τύπος όχι απαραίτητα εκτυφλωτικά όμορφος ή έστω αξιοπρόσεκτα έξυπνος, αλλά με αυτό το "κάτι" που αιχμαλώτισε την καρδιά μας και δε μας την έδωσε πίσω ποτέ.
Και συνήθως είναι ο τύπος που  μας υπέβαλε σε αλλεπάλληλα σκωτσέζικα ντους κατά τη διάρκεια αυτής της ιστορίας που δε λέει ποτέ να ρίξει τίτλους τέλους.
Γιατί, όταν είναι καλός, είναι ο καλύτερος. Μικρές εκπλήξεις, τρυφερά αγγίγματα, λέξεις που δεν έχει πει άλλος κανείς, πρωτόγνωρες ανατριχίλες όταν τα χείλη του αγγίζουν τα δικά μας, μια αίσθηση ασφάλειας και η λανθασμένη εντύπωση πως το bad boy έχει επιτέλους μεταμορφωθεί στο γαλάζιο πρίγκιπα μέσα στην αγκαλιά μας.
Μη βιάζεσαι να χειροκροτήσεις συγκινημένη, γιατί το happy end δεν έχει έρθει ακόμα. Βασικά, δεν έχει πλησιάσει καν.
Γιατί ο ίδιος αυτός τύπος έχει μια μοναδική ικανότητα να μεταλλάσσεται σε έναν άντρα που δε θα θέλαμε, υπό κανονικές συνθήκες, να βγούμε μαζί του ούτε καν δεύτερο ραντεβού. Η ζωή του είναι υπό τον πλήρη έλεγχό του και μεις έχουμε πρόσβαση σ' αυτήν ανάλογα με τα κέφια του. Οι μικρές του προδοσίες δεν είναι χειροπιαστά εγκλήματα απέναντι στον έρωτά μας, ώστε να εγκαταλείψουμε το όνειρο, όμως είναι αρκετά σκληρές για να μας κάνουν να κλάψουμε στον ώμο κάποιας φίλης, με την αυτοπεποίθηση και την αξιοπρέπεια ριγμένες στο πάτωμα και ανεπανόρθωτα πληγωμένες.
Και τότε, γιατί μένουμε; Γιατί τα ξεχνάμε όλα κάθε φορά που γίνεται ο πρώτος, αξιολάτρευτος εαυτός του και μας αγκαλιάζει σα να μην άλλαξε τίποτα ποτέ;
Στην πραγματική ζωή, μακριά από τα cosmopolitan, τα cozy νεουορκέζικα στέκια και τα θανατηφόρα 12ποντα της αγαπημένης μας ηρωίδας, δυστυχώς αυτές οι ιστορίες σπάνια έχουν καλό τέλος.
Τα κακά παιδιά παραμένουν κακά και βολεμένα στη δική μας αδυναμία να θέσουμε τα όριά μας και να υπερασπίσουμε το δικαίωμά μας σε μια σχέση χωρίς τα σκαμπανεβάσματα αυτά. Και ναι, δε θα σταματήσουν ποτέ να παίζουν με το μυαλό και την καρδιά μας. Άλλωστε, εμείς τους κρατάμε τις πόρτες πάντα διάπλατα ανοιχτές.
Στην περίπτωση αυτή, η φυγή είναι μονόδρομος - βέβαια, μπορεί πάντα κάποια να πιστέψει στο παραμύθι και να περιμένει το δικό της Mr. Big να καταλάβει πως αυτή είναι η μοναδική γυναίκα της ζωής του, ώστε να αράξει κοντά της όταν πια δεν έχει περιθώρια για καινούρια παραστρατήματα.
Της ευχόμαστε καλή τύχη.. εξάλλου, τα πάντα στη ζωή είναι θέμα επιλογών!! 


3 σχόλια

Claire D. T είπε...

Με έβαλες σε τόσες σκέψεις.. Ο Mr Big ήταν το άλλο μισό της και τα δεχόταν όλα η Carrie γιατί το ήξερε!!
Στην πραγματική ζωή δε μπορούμε να τα δεχτούμε όλα νομίζω ακόμα και αν ο άλλος όντως είναι το άλλο μας μισό.. Εγώ τον είχα αλλά τον έχασα και όσο και αν πονάει είμαι καλύτερα χωρίς αυτόν!!

CuteandGirlyDMS είπε...

Για μενα το πιο σημαντικο ειναι να ζεις το ονειρο σου! οταν ομως αυτο το ονειρο γινεται βασανιστικο πρεπει να ξυπνας! Δεν ειναι παντα ευκολο αλλα οσο πιο γρηγορα ξυονησεις τοσο καλυτερα θα ειναι. Πιστευω όμως οτι ο πριγκιπας της καθεμιας, αυτός ο ένας και μοναδικός ειναι εκει εξω!!! Καλή τυχη σε όλες

notjustakitty είπε...

πολυ σωστα!! καπου εκει εξω υπαρχει για ολες μας μια soul mate!! :)

© Geta(loca)life
Maira Gall