Υπάρχουν στιγμές μέσα στην ημέρα που ο χρόνος επιβραδύνει και η δημιουργικότητα βρίσκει χώρο να αναπνεύσει. Σε ζεστούς, φιλόξενους χώρους της Θεσσαλονίκης, με καμβάδες απλωμένους, εικόνες που μεταμορφώνονται σε vision boards και ένα φλιτζάνι καφέ ή ένα ποτήρι κρασί στο πλάι, το Sip Society δημιουργεί μικρές νησίδες ηρεμίας και έκφρασης μέσα στην πόλη.
Τα workshops του Sip Society — από ζωγραφική σε καμβά μέχρι vision boards και άλλες καλλιτεχνικές πρακτικές — δεν σχεδιάζονται ως μαθήματα, αλλά ως ανοιχτές, συμμετοχικές εμπειρίες. Χωρίς πίεση, χωρίς “σωστό” αποτέλεσμα. Μόνο χρόνος, υλικά και μια artistic ατμόσφαιρα που ενθαρρύνει τη δημιουργία και τη σύνδεση. Σε μικρές ομάδες, κάθε συνάντηση αποκτά προσωπικό χαρακτήρα και αφήνει πίσω της κάτι απτό — αλλά και κάτι πιο εσωτερικό.
Πίσω από αυτή τη φιλοσοφία βρίσκεται η Ελένη Αραμπατζή, ιδρύτρια του Sip Society, που οραματίστηκε έναν χώρο όπου η τέχνη, ο καφές, το κρασί και η ανθρώπινη επαφή συνυπάρχουν φυσικά. Στη συζήτηση που ακολουθεί, μας μιλά για το πώς γεννήθηκε το Sip Society, τι σημαίνει για εκείνη η δημιουργικότητα στην καθημερινότητα και πώς αυτά τα workshops έγιναν μια ήσυχη, αλλά ουσιαστική εμπειρία της πόλης.
Πες μας λίγα λόγια για εσένα! Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη ζωγραφική και τα δημιουργικά events;
Οι σπουδές και οι δουλειές μου μέχρι τώρα δεν ήταν άμεσα καλλιτεχνικές, ωστόσο ασχολούμαι με τις τέχνες από μικρή και θεωρώ ότι είναι απαραίτητες για την καλλιέργεια ενός ανθρώπου. Λόγω της εξειδίκευσής μου στο marketing, έχω άνεση στην οργάνωση και δημιουργία events, καθώς και στην επικοινωνία με ανθρώπους. Αυτό το πρότζεκτ λοιπόν καλύπτει και τις δύο πλευρές του εαυτού μου: τη δημιουργικότητα και την οργάνωση, ενώ μου δίνει την ευκαιρία να φέρω την τέχνη πιο κοντά στους ανθρώπους με έναν τρόπο που είναι προσβάσιμος και διασκεδαστικός.
Η ιδέα γεννήθηκε από την προσωπική μου ανάγκη να έχω ένα hobby που θα με βοηθά να χαλαρώνω μέσα στην έντονη και αγχωτική καθημερινότητα. Ήθελα κάτι χωρίς κανόνες, χωρίς προγράμματα, χωρίς την πίεση να “μάθω” οπωσδήποτε κάτι· απλά να δημιουργώ, να ηρεμώ και να περνάω όμορφα. Επειδή στη Θεσσαλονίκη δεν υπήρχε κάτι τέτοιο, αποφάσισα να το ξεκινήσω εγώ. Έτσι προέκυψαν τα events σε καφέ, wine bars και χώρους με ξεχωριστή προσωπικότητα. Με αυτόν τον τρόπο, η τέχνη γίνεται πιο προσιτή, πιο κοινωνική και μπαίνει φυσικά στην καθημερινή μας ζωή.
Ποια ήταν η πρώτη σου εκδήλωση και πώς την αγκάλιασε ο κόσμος;
Η πρώτη μου εκδήλωση ήταν ένα τεστ, κάτι σαν πείραμα, για να δω αν όντως ο κόσμος θα το αγκάλιαζε. Δεν περίμενα τόσο μεγάλη ανταπόκριση, αλλά οι θέσεις γέμισαν αμέσως και η ατμόσφαιρα ήταν απίστευτα ζεστή. Ο κόσμος συμμετείχε με ενθουσιασμό, γελούσε, γνωρίζονταν μεταξύ του και στο τέλος όλοι πήραν μαζί τους κάτι που είχαν δημιουργήσει μόνοι τους. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι υπάρχει πραγματικά ανάγκη για τέτοιου είδους εμπειρίες στην πόλη.
Τα πιο συχνά μας events έχουν να κάνουν με ζωγραφική πάνω σε καμβά και σε ποτήρια κρασιού. Ο καμβάς έχει αγαπηθεί γιατί αφήνει εντελώς ελεύθερη τη φαντασία του καθενός, ενώ το ποτήρι κρασιού είναι ξεχωριστό γιατί είναι κάτι που χρησιμοποιούμε καθημερινά στο σπίτι και έχει πρακτική αξία. Έτσι, οι συμμετέχοντες φεύγουν με μια δημιουργία που δεν είναι μόνο όμορφη αλλά και χρήσιμη.
Πώς επιλέγεις τα μαγαζιά που συνεργάζεσαι; Τι σε τραβάει σε έναν χώρο;
Επιλέγω μαγαζιά που έχουν ταυτότητα και ζεστή ατμόσφαιρα. Θέλω ο χώρος να εμπνέει, να έχει στυλ και να μπορεί να δημιουργήσει μια όμορφη εμπειρία για όσους έρθουν. Για μένα δεν είναι απλώς ένας χώρος, είναι το “σκηνικό” όπου θα ζήσει κάποιος μια ξεχωριστή εμπειρία.»
Σχόλια